dinsdag 22 april 2014
vrijdag 14 maart 2014
Kwakzalvers
Wat mij betreft mag er meer bezuinigd worden op de GGZ. Nee, al gaat u op uw hoofd staan, ik neem daar geen woord van terug. Zolang ons belasting- en premiegeld wordt gebruikt om de zakken te vullen van een stelletje kwakzalvers dat niets presteert, vraagt de GGZ erom drooggelegd te worden.
Ik bied bij voorbaat mijn excuus aan aan al die idealisten die dolend in de GGZ-woestijn hun uiterste best doen voor hun patiënten. Het zijn de zonderlingen die zoeken naar methoden die wat toevoegen aan de gebaande, maar vaak doodlopende wegen. Het zijn de halve zolen die de DSM niet al te serieus nemen, omdat zij vinden dat hun patiënten recht hebben op zorg. Laat anderen die maar verketteren; zolang het een louter altruïstische daad is neem ik mijn petje voor ze af.
Nog niet zolang geleden stuurde een moeder van een door zelfmoord overleden patiënte mij een foto van de berg slaap- en kalmeringsmiddelen die ze in haar huis had gevonden. Het was genoeg om de hele straat mee uit te moorden. Ik heb er lange tijd met verbijstering naar gekeken. Hier hebben hulpverleners hun taak wel heel erg verwaarloosd, dacht ik. Er heeft nooit een haan naar gekraaid. Geen vereniging tegen het ongecontroleerd voorschrijven van grote hoeveelheden medicatie die ageert tegen deze gang van zaken.
Ik kan me de periode voor het overlijden van die jonge vrouw nog goed herinneren. De slimme SPV vond dat zij de patiënt moest vertellen dat haar moeder contact met haar had gezocht omdat het niet goed met haar dochter ging. Daarmee zette zij moeder voorgoed buitenspel. De dochter wilde niets meer van haar moeder weten. Een paar maanden later was de dochter dood.
Ik vraag me af of het ooit bij de SPV is opgekomen dat zij medeverantwoordelijk was voor de dood van haar patiënte. Het woord schuldig vermijd ik liever, maar de moeder in kwestie heeft het over moord door nalatigheid. Ik kan haar die uitdrukking niet kwalijk nemen. Er is geen haan die naar dit soort delicten kraait. Er is geen vereniging die deze verborgen misstanden onderzoekt.
Enige tijd geleden liet de vereniging tegen kwakzalverij wel een ferm geluid horen n.a.v. de promotie van de hocuspocus psychiater Rogier Hoenders. Het gekrakeel tussen het crème de la crème van onze intelligentia ging over het nut van integrale psychiatrie. Een holistische benadering die niet ophoudt bij het toedienen van medicatie, maar aandacht heeft voor de algehele gezondheid van de patiënt.
Onderzoek naar waar een patiënt naast pillen en prikken ook behoefte aan heeft is zeker geen overbodige luxe. Ik ben geen aanhanger van toverdokters, maar juich het toe dat wetenschappers zoals Rogier Hoenders het nut van alternatieve methoden onderzoeken. Enig besef van waar onze medische kennis ophoudt en waar andere mogelijkheden beginnen, zou de vereniging tegen kwakzalverij sieren. Wij weten nog maar heel weinig van het menselijk brein. De psychiatrie is voor een groot deel gebaseerd op gissen en gelukstreffers. Je stopt er een pil in en als het helpt is het meegenomen. We moeten het er vooral niet over hebben dat veel van de voorgeschreven medicijnen verschrikkelijke bijwerkingen hebben, ja zelfs levensgevaarlijk zijn.
Enige bescheidenheid van de dames en heren psychiaters is op zijn plaats. Net als ons respect voor al die harde werkers in de psychiatrie die de moed hebben af te wijken van de gebaande paden en hun nek uitsteken voor het welzijn van hun patiënten. Als patiënten baat hebben bij een aanvullende behandeling is er alle reden om daar onderzoek naar te doen. Integrale psychiatrie stapt in het gat dat de reguliere psychiatrie laat liggen. Ik zou zeggen: wil de echte kwakzalver opstaan?
Ik bied bij voorbaat mijn excuus aan aan al die idealisten die dolend in de GGZ-woestijn hun uiterste best doen voor hun patiënten. Het zijn de zonderlingen die zoeken naar methoden die wat toevoegen aan de gebaande, maar vaak doodlopende wegen. Het zijn de halve zolen die de DSM niet al te serieus nemen, omdat zij vinden dat hun patiënten recht hebben op zorg. Laat anderen die maar verketteren; zolang het een louter altruïstische daad is neem ik mijn petje voor ze af.
Nog niet zolang geleden stuurde een moeder van een door zelfmoord overleden patiënte mij een foto van de berg slaap- en kalmeringsmiddelen die ze in haar huis had gevonden. Het was genoeg om de hele straat mee uit te moorden. Ik heb er lange tijd met verbijstering naar gekeken. Hier hebben hulpverleners hun taak wel heel erg verwaarloosd, dacht ik. Er heeft nooit een haan naar gekraaid. Geen vereniging tegen het ongecontroleerd voorschrijven van grote hoeveelheden medicatie die ageert tegen deze gang van zaken.
Ik kan me de periode voor het overlijden van die jonge vrouw nog goed herinneren. De slimme SPV vond dat zij de patiënt moest vertellen dat haar moeder contact met haar had gezocht omdat het niet goed met haar dochter ging. Daarmee zette zij moeder voorgoed buitenspel. De dochter wilde niets meer van haar moeder weten. Een paar maanden later was de dochter dood.
Ik vraag me af of het ooit bij de SPV is opgekomen dat zij medeverantwoordelijk was voor de dood van haar patiënte. Het woord schuldig vermijd ik liever, maar de moeder in kwestie heeft het over moord door nalatigheid. Ik kan haar die uitdrukking niet kwalijk nemen. Er is geen haan die naar dit soort delicten kraait. Er is geen vereniging die deze verborgen misstanden onderzoekt.
Enige tijd geleden liet de vereniging tegen kwakzalverij wel een ferm geluid horen n.a.v. de promotie van de hocuspocus psychiater Rogier Hoenders. Het gekrakeel tussen het crème de la crème van onze intelligentia ging over het nut van integrale psychiatrie. Een holistische benadering die niet ophoudt bij het toedienen van medicatie, maar aandacht heeft voor de algehele gezondheid van de patiënt.
Onderzoek naar waar een patiënt naast pillen en prikken ook behoefte aan heeft is zeker geen overbodige luxe. Ik ben geen aanhanger van toverdokters, maar juich het toe dat wetenschappers zoals Rogier Hoenders het nut van alternatieve methoden onderzoeken. Enig besef van waar onze medische kennis ophoudt en waar andere mogelijkheden beginnen, zou de vereniging tegen kwakzalverij sieren. Wij weten nog maar heel weinig van het menselijk brein. De psychiatrie is voor een groot deel gebaseerd op gissen en gelukstreffers. Je stopt er een pil in en als het helpt is het meegenomen. We moeten het er vooral niet over hebben dat veel van de voorgeschreven medicijnen verschrikkelijke bijwerkingen hebben, ja zelfs levensgevaarlijk zijn.
Enige bescheidenheid van de dames en heren psychiaters is op zijn plaats. Net als ons respect voor al die harde werkers in de psychiatrie die de moed hebben af te wijken van de gebaande paden en hun nek uitsteken voor het welzijn van hun patiënten. Als patiënten baat hebben bij een aanvullende behandeling is er alle reden om daar onderzoek naar te doen. Integrale psychiatrie stapt in het gat dat de reguliere psychiatrie laat liggen. Ik zou zeggen: wil de echte kwakzalver opstaan?
Abonneren op:
Posts (Atom)