Grafstenen en hellepijn
bederf tot in het vlees
woekering zonder vrees
voor rotting en venijn.
schimmel in etensresten
die in zijn bunker leven
het is hem om het even
hij zit niet in de nesten
het bot rot langzaam weg
maar hij maakt zich niet druk
om al dat ongeluk
Hij heeft gewoon wat pech
draagt fier zijn meurend juk
van wolf en zoet geluk.
dinsdag 10 mei 2011
Abonneren op:
Posts (Atom)